NA 250/85 I jest elektrycznym piecem komorowym do 850 °C, w którym wentylator wymusza poziomy obieg atmosfery, a uszczelniona silikonem obudowa umożliwia pracę z niepalnym gazem ochronnym. Jego największą zaletą jest równomierna temperatura podczas wyżarzania, odpuszczania, starzenia, podgrzewania i innych procesów, w których promieniowanie z grzałek nie powinno być jedynym mechanizmem wymiany ciepła. Nie jest piecem próżniowym, gazoszczelną retortą ani urządzeniem do hartowania pod wysokim ciśnieniem.
Model ma komorę 600 × 750 × 600 mm i objętość katalogową 270 l, maksymalną temperaturę 850 °C, moc 20 kW, przyłącze trójfazowe i masę około 840 kg. Wymiary zewnętrzne wersji bazowej wynoszą około 1260 × 1700 × 1810 mm, ale wyposażenie dodatkowe je zmienia. Litera „I” jest kluczowa: oznacza uszczelnioną obudowę zewnętrzną, dla której producent deklaruje tlen resztkowy poniżej 1% zależnie od rodzaju i ilości gazu. Wersja SI ma spawaną skrzynkę wewnętrzną i może osiągać do 0,1%, lecz jej standardowy zakres kończy się na 650 °C.
Streszczenie
NA 250/85 I łączy grzanie elektryczne, wentylator obiegowy, kierownice ze stali nierdzewnej, izolację, drzwi skrzydłowe, sterownik dotykowy B500 i ogranicznik nadtemperaturowy. Gaz ochronny doprowadza się przez przyłącze w tylnej ścianie. Urządzenie jest przeznaczone do zdefiniowanych zastosowań z niepalnymi gazami, takimi jak azot lub argon; każdą mieszaninę, w tym forming gas, trzeba ocenić zgodnie z instrukcją i przepisami krajowymi.
Wartość ±4 °C, opcjonalnie do ±3 °C według DIN 17052-1, dotyczy określonej jednorodności temperaturowej i warunków pomiaru, a nie dowolnie załadowanej całej komory. Producent podaje dla bazowego NA 250/85 bez wsadu około 180 min nagrzewania do 850 °C oraz około 900 min chłodzenia do 150 °C przez klapy lub 180 min z opcjonalnym chłodzeniem wentylatorowym. Szczelny wariant I może mieć inny bilans, dlatego takt należy potwierdzić w ofercie i próbie wsadowej.
Cena jest ofertowa. Model jest dostępny w Polsce poprzez producenta i sieć sprzedażowo-serwisową, ale zakres lokalnego magazynu części, czas reakcji i odpowiedzialność za instalację gazową trzeba zapisać w zamówieniu. Piec ma sens, gdy proces wymaga dobrego mieszania atmosfery i umiarkowanie niskiego tlenu. Gdy potrzebne są wysoka próżnia, ppm tlenu, szybkie hartowanie gazowe albo szczelna retorta, należy wybrać inną klasę urządzenia.
Zdjęcia producenta
Mniejszy model rodziny NA-I pokazuje typowy korpus na ramie, drzwi skrzydłowe, szafę sterowniczą i napęd wentylatora obiegowego.
Rodzina NA wykorzystuje podobną architekturę komory, kierownic przepływu i załadunku; wymiary oraz wyposażenie zależą od wersji.
Osobna skrzynka gazowa jest alternatywnym sposobem osłony mniejszego wsadu i nie jest tym samym rozwiązaniem co uszczelniona obudowa modelu NA-I.
1. Do jakich procesów służy NA 250/85 I
Wymuszony obieg sprawdza się przy odpuszczaniu stali, wyżarzaniu zmiękczającym, odprężaniu, starzeniu stopów, podgrzewaniu przed operacją, utwardzaniu powłok i kontrolowanym chłodzeniu. Wentylator ogranicza warstwę nieruchomego gazu przy detalu, a kierownice rozdzielają strumień w komorze. W rezultacie powierzchnie o różnej ekspozycji osiągają temperaturę bardziej równomiernie niż w prostym piecu bez obiegu.
Temperatura 850 °C rozszerza zastosowanie względem typowych suszarek i pieców odpuszczających, ale nie czyni urządzenia uniwersalnym piecem do austenityzacji każdej stali. Stan izolacji, materiał elementów wewnętrznych, atmosfera, obciążenie i kwalifikowana równomierność są ograniczeniami. Lutowanie, wyżarzanie miedzi lub obróbka tytanu wymagają oceny czystości gazu i powierzchni, a nie tylko nastawy temperatury.
2. Co oznacza oznaczenie NA 250/85 I
„NA” identyfikuje komorowy piec z wymuszonym obiegiem. Liczba 250 należy do nazwy rozmiaru rodziny; aktualna tabela dla szczelnej wersji I podaje rzeczywistą objętość 270 l. „85” wskazuje klasę 850 °C, a „I” uszczelnioną silikonem obudowę zewnętrzną i przyłącze gazu ochronnego. Oznaczeń nie należy rozwijać przez analogię do innej, starszej tabeli bez sprawdzenia bieżącej karty.
W bazowej rodzinie powietrznej występują NA 250/45, /65 i /85, natomiast w rodzinie I modele 60, 120, 250, 500 i 675 l przy 850 °C. NAT 15/65 I jest wersją stołową. Model większy nie jest proporcjonalnym powiększeniem wydajności: moc na litr, pole powierzchni, masa izolacji i czas chłodzenia zmieniają się wraz z rozmiarem.
3. Dane katalogowe i ich właściwa interpretacja
Komora 600 mm szerokości, 750 mm głębokości i 600 mm wysokości określa geometryczne wnętrze. Użyteczna strefa dla deklarowanej równomierności może być mniejsza z powodu odstępu od kierownic, ścian, drzwi, podłogi i wylotu wentylatora. Producent podaje 270 l, 20 kW i 840 kg. Masa wsadu nie jest w tej tabeli określona i musi wynikać z nośności dna, półek, wózka oraz dynamiki nagrzewania.
Wymiary zewnętrzne 1260 × 1700 × 1810 mm nie obejmują każdej opcji. Trzeba dodać przestrzeń otwierania drzwi, serwisu wentylatora, wyjęcia kierownic, szafy, kanałów gazu i ewentualnego chłodzenia. Posadzka przenosi nie tylko 840 kg pieca, lecz także wsad, transport oraz obciążenia lokalne stóp. Instalacja powinna mieć zachowany dostęp do wyłącznika i ewakuacji.
4. Poziomy obieg i droga strumienia
Wentylator pobiera gaz z jednej części komory, przepycha go wzdłuż grzałek oraz kanałów, a nierdzewne przegrody kierują strumień przez przestrzeń wsadu. Gaz wraca przeciwległym kanałem. Wysoka prędkość poprawia współczynnik przejmowania ciepła, ale rzeczywisty przepływ zależy od oporów. Pełna blacha ustawiona poprzecznie może zamknąć kanał i zniszczyć korzyść z wentylatora.
Kosze i półki powinny mieć duży prześwit. Części układa się tak, aby gorący gaz docierał do środka warstw i mógł powrócić. Zbyt mały odstęp między detalami tworzy strefy cienia przepływowego. Instrukcja załadunku musi określać maksymalną obwiednię, liczbę warstw, kierunek otworów i zakazane konfiguracje, a nie tylko łączną masę.
5. Grzałki, izolacja i bezwładność
Energia z grzałek jest przekazywana do obiegającego gazu, ekranów, oprzyrządowania i wsadu. Regulator widzi temperaturę czujnika pieca, która może wyprzedzać rdzeń ciężkiego detalu. Moc 20 kW jest mocą przyłączeniową wariantu bazowego; producent zaznacza, że zależnie od wykonania może być wyższa. Nie wolno z niej wyliczać czasu nagrzewania bez strat i pojemności cieplnej.
Izolacja ogranicza straty i temperaturę płaszcza. Nabertherm deklaruje użycie materiałów izolacyjnych niewymagających klasyfikacji według wskazanego rozporządzenia CLP i brak klasyfikowanego RCF. Nie oznacza to, że pył z każdej zużytej izolacji jest obojętny. Wymiana wymaga procedury, odciągu, środków ochronnych i właściwego zagospodarowania odpadu.
6. Obudowa I a spawana skrzynka SI
Wariant I ma silikonową uszczelkę drzwi i silikonowo uszczelnioną obudowę. Producent podaje zawartość tlenu resztkowego poniżej 1% zależnie od rodzaju i objętości gazu. Jest to poziom wystarczający dla części procesów ograniczających utlenianie, lecz tysiące razy wyższy niż w dobrze prowadzonych systemach ppm. Świeża powierzchnia tytanu, aktywny proszek lub lut o wysokiej wrażliwości może wymagać znacznie czystszej atmosfery.
SI ma spawany wkład wewnętrzny, uszczelnienie drzwi gazem, szczelne połączenie napędu i doprowadzenie gazu przez wał wentylatora; deklaracja sięga 0,1% tlenu, ale standardowy Tmax wynosi 650 °C. Nie da się połączyć 850 °C modelu I i 0,1% modelu SI w parametr jednego urządzenia. Jeżeli oba warunki są konieczne, potrzebna jest konfiguracja specjalna, retorta albo piec próżniowy.
7. Gaz ochronny i bilans płukania
Gaz wpływa do komory, rozcieńcza powietrze i wypiera mieszaninę przez bezpiecznie poprowadzony wylot. Teoretyczna wymiana jednej objętości nie usuwa całego tlenu, ponieważ mieszanie prowadzi do spadku wykładniczego. Nieszczelności, otwieranie drzwi, desorpcja wsadu i temperatura zwiększają zapotrzebowanie. Początkowe płukanie może mieć większy przepływ niż podtrzymanie podczas wygrzewania.
Azot jest ekonomiczny, ale może reagować z niektórymi metalami i w wysokiej temperaturze nie zawsze jest neutralny. Argon jest bardziej obojętny i cięższy, lecz droższy. „Forming gas” oznacza mieszaniny zawierające wodór o różnych stężeniach; fakt, że katalog wymienia nazwę, nie zwalnia z weryfikacji palności, instalacji, wentylacji, detekcji oraz przepisów krajowych. Instrukcja konkretnego numeru seryjnego ma pierwszeństwo przed skrótem katalogowym.
8. Pomiar tlenu, punkt rosy i jakość atmosfery
Przepływomierz nie dowodzi stężenia tlenu przy wsadzie. Dla procesu wrażliwego potrzebny jest analizator o odpowiednim zakresie, umieszczony w reprezentatywnym punkcie wylotowym. Czujnik procentowy nie rozstrzyga wymagań ppm. Próbka musi być pobierana bez zasysania powietrza, chłodzona i filtrowana zgodnie z wymaganiem analizatora.
Punkt rosy opisuje wilgoć, która może utleniać powierzchnię mimo niskiego odczytu O2. Przewody, reduktor i komora powinny być suche, a gaz mieć certyfikat czystości. Kryterium recepty może wymagać osiągnięcia O2 i punktu rosy przed rozpoczęciem odliczania wygrzewania. W innym przypadku pierwsza część partii przebiega w atmosferze przejściowej.
9. Drzwi, uszczelka i częste źródła dopływu powietrza
Drzwi skrzydłowe są zawieszone po prawej stronie w rodzinie bazowej. Uszczelka silikonowa pracuje w chłodniejszej strefie czołowej, ale starzeje się od temperatury, tlenu, środków czyszczących i docisku. Zabrudzona powierzchnia, skręcenie uszczelki lub niewyrównany rygiel zwiększa dopływ powietrza. Regulacji nie wykonuje się przez dowolne zwiększanie siły zamka, bo można odkształcić drzwi.
Przed cyklem kontroluje się ciągłość i elastyczność uszczelnienia. Test szczelności powinien mieć powtarzalną metodę, na przykład spadek lub wzrost stężenia przy ustalonym przepływie. Dymienie niekwalifikowanym aerozolem może zanieczyścić proces. Po otwarciu sterowanie zatrzymuje wentylator na dwie minuty; funkcja ogranicza ryzyko, lecz gorący wsad i powierzchnie nadal wymagają procedury.
10. Równomierność temperatury i kwalifikowana objętość
Producent deklaruje dla rodziny równomierność do ±4 °C według DIN 17052-1, opcjonalnie do ±3 °C. Słowo „do” oznacza wynik dla określonej konfiguracji, temperatury i objętości pomiarowej. Nie jest to dokładność wskazania regulatora ani różnica między nastawą i jednym czujnikiem. Równomierność należy uzgodnić w kilku temperaturach używanych produkcyjnie.
TUS wykorzystuje ramę z termoparami rozmieszczonymi w kwalifikowanej objętości. Próba pustej komory pokazuje zdolność pieca, a próba z wsadem wpływ ułożenia. Stabilizacja musi trwać odpowiednio długo. Opcje obejmują ramy TUS, termopary porównawcze i wykonanie pod AMS2750H albo CQI-9. Sam wybór opcji nie kwalifikuje procesu bez procedur, kalibracji, SAT aparatury i rejestrów.
11. Sterownik B500 i programowanie cyklu
Standardowy sterownik dotykowy B500 obsługuje pięć programów po cztery segmenty. Segment definiuje rampę lub czas dojścia, temperaturę docelową i czas utrzymania. Przed napisaniem programu trzeba ustalić, czy czas wygrzewania rozpoczyna się od osiągnięcia temperatury przez czujnik pieca, termoparę wsadu czy po walidowanym opóźnieniu. To rozróżnienie wpływa na całą metalurgię.
Program powinien zawierać kontrolowaną rampę, progi alarmów, warunek atmosfery i sposób chłodzenia. Cztery segmenty wystarczają do prostego odpuszczania, lecz proces wielostopniowy może wymagać rozbudowanego sterownika lub VCD. Operator nie powinien korygować recepty na podstawie opóźnienia jednej partii bez analizy masy, ułożenia, wentylatora i czujnika.
12. Rejestracja, NTLog, NTEdit, NTGraph i VCD
NTLog Basic zapisuje dane na pamięci USB. NTEdit ułatwia przygotowanie programu na komputerze, NTGraph analizę i dokumentowanie przebiegu, a aplikacja MyNabertherm zdalny podgląd. Opcjonalny VCD rozszerza monitorowanie, dokumentację i sterowanie. Żadne narzędzie nie zastępuje polityki nazw, kontroli wersji recept, kopii zapasowych i jednoznacznego powiązania pliku z partią.
Rejestr powinien zawierać identyfikator wsadu, program i wersję, temperaturę pieca oraz detalu, stan gazu, alarmy, operatora i czas. Wyjęcie pamięci w czasie zapisu może uszkodzić dane. Zdalny podgląd nie powinien umożliwiać obejścia lokalnych zabezpieczeń. Po aktualizacji oprogramowania trzeba potwierdzić zachowanie recept, zegara, alarmów i eksportu.
13. Termopara wsadu i ogranicznik temperatury
Opcjonalne sterowanie wsadem wykorzystuje termoparę zamocowaną do reprezentatywnego detalu. Umieszczenie w wolnym gazie mierzy atmosferę, nie rdzeń. Otwór boczny i dodatkowy przepust 3 mm ułatwiają pomiar, lecz przewód nie może ocierać się o wentylator, drzwi ani grzałkę. Termopara typu K ma ograniczenia dryfu w wysokiej temperaturze; harmonogram wymiany wynika z dokładności i ekspozycji.
Niezależny ogranicznik nadtemperaturowy chroni piec i wsad przez odcięcie grzania po przekroczeniu nastawy. Nie powinien być ustawiony tak wysoko, że zabezpiecza tylko izolację, gdy produkt niszczy się wcześniej. Jego czujnik, przekaźnik i obwód odcięcia podlegają testom funkcjonalnym. Regulator procesu i ogranicznik nie mogą opierać się na pojedynczym wspólnym uszkodzeniu bez analizy ryzyka.
14. Załadunek, półki i nośność
W standardzie występuje wieloczęściowa podpora dna. Opcje obejmują tacę, ręczny tor rolkowy i urządzenia załadunkowe. Dla ciężkiego kosza ręczne wsuwanie po blasze jest niebezpieczne i niszczy izolację. Wózek powinien utrzymywać poziom, zatrzymywać się w powtarzalnej pozycji i nie blokować drzwi. Nośność wszystkich elementów należy uzyskać od producenta.
Oprzyrządowanie powiększa pojemność cieplną i może być cięższe niż detale. Stop na kosz dobiera się do 850 °C, atmosfery i liczby cykli; pełzanie z czasem zmienia geometrię. Cienka tacka może wygiąć się i dotknąć kierownicy. Przeglądy obejmują spawy, pęknięcia, ugięcie i warstwę tlenków, a zużyty kosz nie powinien wracać do procesu po przypadkowym prostowaniu.
15. Sekwencja pierwszego uruchomienia
Po ustawieniu sprawdza się poziom, odstępy serwisowe, przyłącze trójfazowe, kolejność faz, ochronę przeciwporażeniową, kierunek wentylatora, instalację gazową i wentylację hali. Sterownik, termopary i ogranicznik są weryfikowane, a drzwi oraz interlocki testowane bez grzania. Rurociąg gazowy należy przedmuchać zgodnie z procedurą, nie przez otwartą komorę bez kontroli wylotu.
Pierwsze grzanie pustego pieca usuwa wilgoć i pozostałości produkcyjne według instrukcji producenta. Następnie wykonuje się cykl z oprzyrządowanym wsadem próbnym, mierząc temperaturę w kilku punktach, O2, przepływ gazu i czas. Dopiero po potwierdzeniu recepty wprowadza się materiał wysyłkowy. Zapach lub dym podczas wygrzewania nie są powodem do wyłączenia wentylacji.
16. Codzienny cykl operatora
Operator potwierdza stan komory, kierownic, wentylatora, uszczelki, czujników, gazu i urządzenia załadunkowego. Wsad jest czysty, suchy, zgodny materiałowo i ułożony według standardu. Po zamknięciu następuje płukanie; rozpoczęcie grzania zależy od zatwierdzonej sekwencji. Recepta i numer partii są zapisane przed startem, nie odtwarzane po zakończeniu.
Podczas cyklu obserwuje się trend temperatury, pracę wentylatora, atmosferę i alarmy. Nietypowe wolne nagrzewanie może oznaczać większą masę, błąd fazy, grzałkę, kierunek przepływu albo czujnik. Po kontrolowanym chłodzeniu drzwi otwiera się przy temperaturze dopuszczonej dla operatora, uszczelki i następnej operacji. Gorącego gazu nie uwalnia się w kierunku stanowiska.
17. Chłodzenie i rzeczywisty takt
Dla bazowego, pustego NA 250/85 producent podaje około 180 min do 850 °C. Chłodzenie od maksymalnej temperatury do 150 °C trwa orientacyjnie 900 min przez klapy albo 180 min z opcjonalnym wentylatorem chłodzącym. Są to dane przybliżone pustego pieca, a wersja szczelna I i gaz ochronny mogą zmieniać zachowanie. Nie należy używać tych czasów jako gwarancji dla ładunku.
Przy produkcji seryjnej cykl obejmuje płukanie, nagrzewanie rdzenia, wygrzewanie, chłodzenie, wymianę gazu, otwarcie, transport i ponowne zamknięcie. Chłodzenie może być dłuższe niż cały proces cieplny. Osobna komora chłodząca lub drugi piec poprawia przepustowość, ale transfer gorącego wsadu może utleniać powierzchnię. Optymalizacja wymaga bilansu jakości i taktu.
18. Części zużywalne i diagnostyka
Zużywają się uszczelka silikonowa, termopary, styczniki lub elementy wykonawcze mocy, grzałki, łożyska oraz uszczelnienie wału wentylatora, izolacja, kierownice, podpory i rygle drzwi. Filtry oraz reduktory instalacji gazowej mają własne interwały. Część z awarią krytyczną i długą dostawą powinna być na magazynie, ale jej kompatybilność należy potwierdzić numerem seryjnym.
Diagnostyka trendowa obejmuje czas nagrzewania, zużycie energii, prąd faz, drgania i hałas wentylatora, odchyłkę temperatury, przepływ gazu oraz osiągane O2. Powolne pogorszenie jest cenniejszym sygnałem niż alarm końcowy. Po wymianie wentylatora, kierownicy, termopary sterującej albo grzałki trzeba ocenić wpływ na kwalifikację temperaturową.
19. Bezpieczeństwo gazu i atmosfery w hali
Azot i argon nie palą się, lecz wypierają tlen. Upust z komory 270 l podczas intensywnego płukania może lokalnie stworzyć atmosferę niedotlenioną. Wylot prowadzi się do bezpiecznego miejsca, hala ma wentylację, a analiza ryzyka określa detekcję O2. Butle, wiązki lub zbiornik muszą być zabezpieczone, a reduktor dobrany do ciśnienia i przepływu.
Mieszanina zawierająca wodór wymaga określenia palności we wszystkich stanach: normalnym, podczas rozruchu, utraty przepływu, otwarcia i awarii wentylatora. Nie można przyjąć, że każda nazwana „forming gas” mieszanina jest niepalna. Materiał wsadu może wydzielać rozpuszczalniki, olej lub produkty rozkładu, których katalogowy wariant nie obsługuje. Suszenie i wypalanie lotnych substancji wymaga zaprojektowanego wyciągu i bilansu wybuchowego.
20. Czego urządzenie nie potrafi
NA 250/85 I nie odpompowuje komory do próżni i nie usuwa tlenu przez ewakuację. Nie zapewnia 0,1% charakterystycznego dla wariantu SI, a tym bardziej czystości wysokopróżniowej. Nie wykonuje hartowania gazowego pod kilkunastoma barami ani szybkiego przesycania dużych przekrojów. Temperatura maksymalna jest granicą konstrukcyjną, nie zalecaną temperaturą ciągłą dla każdego wsadu.
Nie jest też piecem do palnych rozpuszczalników bez dodatkowego, kwalifikowanego wykonania. Uszczelnienie ogranicza wymianę z halą, co przy wydzielaniu par może zwiększyć ich stężenie. Materiał piroforyczny, toksyczny, radioaktywny lub pylący wymaga osobnej hermetyzacji, filtracji, dekontaminacji i licencji. Sama możliwość doprowadzenia argonu nie rozwiązuje tych problemów.
21. Alternatywa: skrzynka z gazem ochronnym
Nabertherm oferuje skrzynki wkładane do pieców NA. Dla rozmiaru NA 250 katalog podaje wkład o wnętrzu 480 × 630 × 460 mm, wykonany ze stopu 1.4828, z doprowadzeniem gazu od dołu, pokrywą zaciskaną i termoparą typu K. Efektywna przestrzeń robocza jest jeszcze pomniejszona o około 30 mm z każdej strony. Skrzynkę płucze się przed umieszczeniem w piecu.
To rozwiązanie może ograniczyć zużycie gazu dla małego wsadu i ułatwić odseparowanie powierzchni, lecz utrudnia transfer ciepła, dodaje masę i manipulację gorącym pojemnikiem. Nie jest równoznaczne z modelem I ani retortą próżniową. Dla regularnej pracy z pełną komorą szczelna wersja I jest wygodniejsza; dla okazjonalnych małych partii skrzynka może być ekonomiczna.
22. Porównanie z Vector HPGQ i prostym piecem powietrznym
SECO/WARWICK Vector osiąga próżnię, wysoką temperaturę, procesy takie jak lutowanie próżniowe lub nawęglanie niskociśnieniowe i hartowanie gazowe 2–25 bar. Jest znacznie droższy, bardziej złożony i wymagający infrastrukturalnie. NA 250/85 I ma sens dla umiarkowanie czystej atmosfery, konwekcyjnego nagrzewania i procesów do 850 °C, szczególnie gdy szybkie chłodzenie nie jest wymagane.
Zwykły NA 250/85 pod powietrzem ma podobny obieg i moc, lecz nie ma uszczelnionej obudowy I. Jest właściwy, gdy utlenienie nie szkodzi albo jest częścią procesu. Dopłata do I ma wartość tylko wtedy, gdy gaz ochronny przekłada się na mniejszą zgorzelinę, czyszczenie, brakowanie lub lepsze własności. Koszt gazu i dłuższe płukanie trzeba doliczyć do każdej partii.
23. Wydajność względem modeli sąsiednich
NA 120/85 I ma 120 l, 12 kW i 390 kg, NA 250/85 I — 270 l, 20 kW i 840 kg, NA 500/85 I — 560 l, 30 kW i 1150 kg, a NA 675/85 I — 675 l, 30 kW i 1360 kg. Moc nie rośnie proporcjonalnie do objętości, więc większy piec niekoniecznie szybciej nagrzeje gęsty wsad. Daje więcej miejsc, lecz zwiększa objętość płukania i energię pustego cyklu.
Dobór opiera się na typowym koszu, nie największym detalu występującym raz w roku. Mały piec pracujący kilka razy może zużyć więcej roboczogodzin, duży z połową wsadu marnuje gaz i energię. Model wydajności powinien używać kilogramów dobrych części na godzinę, średniego wypełnienia, czasu chłodzenia i dostępności, a nie liczby litrów.
24. Cena i dostępność w Polsce
Producent prowadzi sprzedaż zapytaniową. Cena zależy od sterownika, dokumentacji, jednorodności, drzwi podnoszonych, toru rolkowego, gazu, analizy O2, VCD, termopar wsadu, wykonania AMS2750/CQI-9 i kwalifikacji. Do budżetu dochodzą przyłącze elektryczne, wentylacja, magazyn gazu, urządzenie załadunkowe, pomiary, transport i szkolenie.
Nabertherm działa przez międzynarodową sieć sprzedaży i serwisu, a urządzenia są dostępne dla polskich zakładów. W zapytaniu trzeba wymagać wskazania podmiotu realizującego uruchomienie w Polsce, czasu reakcji, listy części lokalnych i zdalnego wsparcia. Dostępność katalogowa modelu nie gwarantuje natychmiastowej dostępności grzałki, wentylatora lub sterownika do konkretnego numeru seryjnego.
25. FAT, SAT i próba procesu
FAT powinien potwierdzić wymiary, moc, kierunek obiegu, funkcje drzwi, ogranicznik, programy, alarmy, gaz, szczelność i zapis danych. Próba jednorodności określa objętość, temperaturę, liczbę czujników, czas stabilizacji i dopuszczalne odchylenie. Jeśli wynik ±3 °C jest warunkiem zakupu, musi być kryterium umownym, nie luźnym odwołaniem do opcji katalogowej.
SAT po instalacji sprawdza zasilanie, wentylację, przepływ gazu, O2, kierunek faz, czasy i interlocki. Końcowa próba na reprezentatywnym wsadzie mierzy temperaturę rdzenia, własności materiału, kolor lub utlenienie, odkształcenie i takt. Dokumentacja odbiorowa zawiera instrukcję, schematy, listę części, certyfikaty kalibracji, kopię recept i procedurę bezpiecznego zatrzymania.
26. Kryteria rozsądnego wyboru
NA 250/85 I jest dobrym wyborem, gdy wsad mieści się w kwalifikowanej strefie, proces kończy się do 850 °C, wymaga konwekcji, a docelowy tlen jest osiągalny przez płukanie do poziomu procentowego. Należy potwierdzić nośność, czas rdzenia, przepływ, zużycie gazu, chłodzenie i wymaganą dokumentację. Dla pełnej produktywności trzeba znać miks, nie pojedynczą receptę.
Jeżeli kryterium wymaga tlenu znacznie poniżej 0,1%, wysokiej próżni, wysokociśnieniowego hartowania albo przetwarzania niebezpiecznych par, ten model nie powinien być „ulepszany” doraźnie. Wybór retorty, SI, pieca próżniowego lub specjalnej instalacji będzie bezpieczniejszy i zwykle tańszy w całym cyklu życia. Najlepszy piec to nie ten z najwyższą temperaturą, lecz ten, którego deklaracje odpowiadają rzeczywistemu oknu procesu.
Źródła
- Nabertherm, Sealed Forced Convection Chamber Furnaces — aktualne dane NA 250/85 I, wykonania I/SI, atmosfera i zawartość tlenu.
- Nabertherm, Forced Convection Chamber Furnaces up to 675 Liter — obieg, sterowanie, opcje, równomierność oraz orientacyjne czasy wersji bazowej.
- Nabertherm, Thermal Process Technology 2 — katalog procesów w atmosferach ochronnych i tabela rodziny NA-I/NA-SI.
- Nabertherm, Protective Gas Boxes for Models NA 60/..–NA 500/85 — alternatywny wkład ochronny, materiały i wymiary dla NA 250.